برای تو می نویسم

زمان کند می گذرد برای آنان که: در انتظارند

تند می گذرد برای آنان که: می ترسند

طولانی است برای آنان که: در اندوهند

و ابدیست برای آنان که: ((عاشقند)) ...

بعضی از کسانیکه دیگران را می خندانند دارای بغض هایی هستند که اگر گشوده شود جمعی را میگریاند

اگر قادر نیستی خود را بالا ببری همانند سیب باش تا با افتادنت اندیشه‌ای را بالا ببری.

رختخواب خرید ولی خواب نه،

ساعت خرید ولی زمان نه،

می توان مقام خرید ولی احترام نه،

می توان کتاب خرید ولی دانش نه،

دارو خرید ولی سلامتی نه،

خانه خرید ولی زندگی نه.

دل مي خواهد فراخ، اندازه دشت

جسمي از سنگ اندازه كوه

روحي آزاد اندازه باد

تا توان آرد، زير رگبار غم

خستگي، افسردگي، دلتنگي!

تا به دست آرد غرور رفته را

كه شود مرهم عشقي تنها!

و دريغ ندانستم...

بودم و بودي!     ديدم و ديدي!

ندانستم تويي آن خوشبختي كه مي گويند و گذشتم...

ساده گذشتم از تو...     از خوشبخت شدن!

اما من هنوزم خوشبختم چون تو را ديدم، لمس كردم و معني خوشبختي را چشيدم، گرچه ندارمت و دوري...

كاش مي شد در آغوشت گيرم و ثابت كنم عشق را...     ثابت كنم معجزه عشق را...

اما افسوس... كه هستي و نيستي برايم!

درد و نا آرامی من دلشورهٔ فردا هاست

دل بیتابم در بند  افسار شک و  تردید است

اشک جاری بر گونه‌ام لبخند اندوه ست

آرزوی پروازم  پاسخ تقدیر ست

چشمان سر گردانم در انتظار امید ست

و فرداهای نامعلومم بازی تلخ سرنوشت که در بند غم اسیر ست

سربلندي در خشك كردن قطره اشك است نه در جاري ساختن سيل خون.(بايرون)

حالمان بد نیست غم کم می خوریم

کم که نه هر روز کم کم می خوریم

آب می خواهم سرابم می دهند
عشق می خواهم عذابم می دهند

خنجری بر قلب بیمارم زدند
بی گناهی بودم و دارم زدند

دشنه عشقم بر پشتم نشست
از غم نامردمی پشتم شکست

درد می بارد چو لب تر می کنم
طالعم شوم است باور می کنم

آه در شهر شما یاری نبود
قصه هایم را خریداری نبود

خسته ام از قصه های شومتان
خسته از همدردی مسمومتان

هیچ کس از حال من پرسید؟ نه
هیچ کس اندوه من را دید؟ نه

هیچ کس چشمی برایم تر نکرد
هیچ کس یک روز با من سر نکرد

چند روزی هست حالم دیدنی است
حال من از این و آن پرسیدنی است

گاه بر روی زمین زل می زنم
گاه بر حافظ تفال می زنم

حافظ دردانه فالم را گرفت
یک غزل آمد که حالم را گرفت

 اگر كشف رمز اين زبانِ بي كلام را بياموزي،

‌ جهان را كشفٍ رمز كني

ميشه تصور كرد كه زندگي مثل قايقي ميمونه كه با سرنشيناش روي درياي پرتلاطم در حركتند و بالا و پايين ميروند.

 گاهي دريا آنقدر مهربان و آرامه كه اگه پارو نزني و تلاش نكني همانجا خواهي ماند و حركتي به جلو نخواهي داشت و گاه طوفاني و پرتلاطم كه باز اگر تلاش نكني خيلي زود سرنگون خواهي شد.

 خدايي كه پاي انديشه تيز گام درراه شناسايي اوسنگ است وشير فكرت ژرف رو به درياي معرفتش برسنگ .

 صفتهاي او تعريف نشدني وبه وصف در نيامدني ودر وقت ناگنجيدني وبه زماني مخصوص نابودني - به قدرت خلايقش را آفريد وبه رحمتش بادها را برپاكرد وبا كوه ها لرزه زمين را مهارنمود وبا دریا تشنگی زمین را برطرف ساخت

پیروزی آن نیست که هرگز زمین نخوری، آنست که بعد از هر زمین خوردنی برخیزی.

                                                                                                       مهاتما گاندی